Roman Safronov

Déanaim grianghraif de dhaoine. Thosaigh mé san Úcráin, i Mariupol, áit ar bhain mé cáil amach mar ghrianghrafadóir portráidí, portráidí ban den chuid is mó, a tógadh sa stiúideo faoi aon fhoinse solais amháin agus a críochnaíodh i ndubh is bán nó in aon dath ceannasach.

I mí Aibreáin 2021 d’iompaigh mé ó na hábhair ba ghnách liom. Ba fhir amháin a bhí i FAVNS, an taispeántas aonair a bhí agam i spás cruthaitheach Vezha i Mariupol: cabhlacha nochta, adharca, cuid de tógtha amuigh sa choill. Thug mé ainm Faunus air, dia Rómhánach na bpáirceanna agus na coille. Osclaíodh an taispeántas le portráid de Volodymyr Miski-Ohly, an t-ealaíontóir as Mariupol ar thug mé anamchara agus meantóir air, a fuair bás dhá bhliain roimhe sin. Bhí grá ag an mbeirt againn do Picasso. Dúirt mé ag an am gur bunobair a bhí sa saothar seo do rud éigin níos mó a bhí ar intinn agam a dhéanamh i Mariupol.

Is grianghrafadóir Úcránach in Éirinn mé, agus oibrím ar fud an Aontais Eorpaigh.

Is é mo shaothar roghnaithe atá sna grianghraif thuas: portráidí stiúideo, áilleacht agus faisean, agus roinnt bheag a tógadh ar an láthair. Ní seánra a cheanglaíonn le chéile iad ach bealach amhairc. Gar don aghaidh, aon fhoinse solais amháin, faic sa fhráma nach bhfuil tuillte aige, agus duine a bhreathnaíonn isteach sa cheamara seachas dul i bhfolach uaidh.